Bert Peeters deed leerverhaal Op zoek naar de verloren helden. Zijn relaas:
‘Een leerverhaal heb ik niet eerder gedaan en ik moet zeggen: het is echt een ontdekkingsreis. Je voelt goed welke richting het opgaat en daardoor kon ik de theorie goed op mijn eigen praktijk projecteren. Wat voor mij de doorslag gaf: ik zocht iets praktisch en iets dat bij mijn eigen ontwikkeling aansloot. In het aanbod van trainingen en cursussen bij het beroepsregister kon ik niet echt iets vinden. Totdat ik dit tegenkwam: online en in mijn eigen tijd en tempo. Als ik ergens een uurtje over had, kan ik hieraan werken, dacht ik.
Sterke punten vond ik de gebruikte literatuur van Covey en Biesta. En later in het leerverhaal ook hoe de visie van Campbell erbij betrokken werd. Dat Biesta bijvoorbeeld Aristoteles opvoerde, boeide mij. Ik onderken nu de effecten van de industriële revolutie op het welzijn van werknemers als kenniswerkers. Maar ik zie ook hoe leerkrachten steeds meer een strikt uitvoerende rol krijgen en zij een bepaalde output moeten leveren. Daar worden ze niet gelukkig van. Dat gaat ten koste van hun motivatie en de kwaliteit van het onderwijs.
Zelf vind ik zo’n leerverhaal echt een avontuur. Ik merk dat ik er nog dagelijks mee bezig ben. Dat ik graag eigenaarschap bij mijn collega’s neerleg. Dat is dan toch vooral Covey. Maar ook de vraag van Campbell: voor wie ben ik een mentor en bij wie kan ik terecht als een vraag of een kwestie heb. Wie is dan mijn mentor?
‘Dit leerverhaal bleef spannend tot het einde’
Het sterke van deze manier van professionaliseren is dat je anders gaat kijken en daardoor je eigen praktijk veel meer doorleeft. Covey en Biesta kenden ik al, maar zo’n leerverhaal gaat toch een stuk dieper. Ook de digitale leeromgeving hielp mij. Elke scène had een korte en duidelijke toelichting. De instructies vond ik sterk. Die zette je echt aan het denken. Nadeel vind ik: je mist het contact met collega’s. Er is geen mogelijkheid om te sparren. Dat zou de waarde van dit leerverhaal voor mij wel verhogen.
Fijn vond ik ook dat ik de volledig regie op tempo en tijd had. Dit zorgt er wel voor dat ik soms twee maanden niet aan mijn leerverhaal toekwam. Door allemaal goede redenen overigens. Maar dat kon dan ook gewoon. Kies je voor een cursus of training dan staan die data gewoon in je agenda en moet je gaan.
Met de feedback van de mentor kon ik prima overweg. Soms zat ik op het verkeerde spoor, had ik dingen gemist. Dan pakte ik niet diep genoeg of dacht ik een andere clou gevonden te hebben. Maar Ries hielp mij vervolgens weer de goede richting op en zo kon ik de scène goed afronden. De feedback die ik van hem kreeg was kort en krachtig en soms ook uitdagend. Dan werd ik geprikkeld door scherpe vragen. Dus niet het goede antwoord voorhouden, maar je stimuleren om zelf op onderzoek uit te gaan. Juist dat hield mij gemotiveerd. Dit leerverhaal bleef spannend tot het einde toe. Want elke keer krijg je weer een verrassende wending in het leerverhaal of ontdekt je wat nieuws.
Of ik verbetertips heb? Die zou ik eigenlijk niet weten. Ik ben gewoon zeer positief, ook als ik met collega’s hierover praat. Maar die kiezen toch voor meer zekerheid, denk ik, en zoeken naar iets met bijeenkomsten. De studiebelasting vond ik goed te doen. Die tijd heb ik wel nodig gehad. Je bent intensief met de literatuur bezig en het vraagt best wel wat nadenkwerk. Je bent er niet alleen mee bezig als je voor een scène zit. Het is intens.
Advies aan collega’s
Tegen mijn collega’s zou ik zeggen: als je echt met je eigen ontwikkeling aan de slag wilt, kies voor dit leerverhaal. Dit is heel anders dan de reguliere cursussen en opleidingen. Het is op geen enkel moment saai geweest.”
Pluspunten
- literatuur
- spannend, niet saai
- diepe doorleving
- in eigen tijd en tempo
- feedback en begeleiding
- duidelijke toelichting en instructie
Minpunten
- niet sparren met andere collega’s
- kans op uitloop
Wil je in contact komen met deze collega? Ik regel dat graag.